دستکم دو عمل پیوند در شبانه‌روز» در ایران انجام می‌شود. برای بسیاری از ما که از دشواری‌های پیوند و تعداد کلی آن در جهان بی‌اطلاع هستیم، این عدد ناچیز به حساب می‌آید اما برای آن‌هایی که مثل دکتر امیرحسام علیرضایی، رئیس مرکز مدیریت پیوند و درمان بیماری‌های‌ وزارت بهداشت، دقیق‌ترین آمارهای اهدا و پیوند عضو در ایران وجهان را در اختیار دارند و به‌خوبی با سختی‌ها و دشواری‌های انجام پیوند عضو در دنیای پزشکی آشنا هستند، این عدد شگفت‌انگیز و تحسین‌برانگیز است؛ عددی که باعث شده است ایران رتبۀ نخست اهدای عضو در خاورمیانه را به خودش اختصاص دهد.

ایران یکی از کشورهای پیشرفته در جراحی‌های پیوند اعضا به شمار می‌رود و حتی در پیوند کبد سرآمد جهان است؛ البته که چالش‌هایی هم در این حوزه دارد، ازجمله باور نادرست بازگشت به زندگی افراد مبتلا به مرگ مغزی، که باعث می‌شود آمار اهدای عضو به رقم واقعی نرساند؛ باوری که اگر اصلاح شود و مردم آگاه شوند، مرگ مغزی یعنی مرگ کامل، می‌تواند سالانه جان سه‌هزار بیمار نیازمند پیوند عضو را نجات دهد. دکتر امید قبادی، نائب‌رئیس هیأت‌مدیره انجمن اهدای عضو ایرانیان در گفت‌وگو با ماهنامه «دانشمند» به نکات مهمی درباره وضعیت اهدای عضو، جراحی‌های پیوند، جایگاه ایران در این حوزه و... اشاره می‌کند که در ادامه می‌خوانید:

دکتر ناصر سیم‌فروش، رئیس انجمن علمی پیوند کلیه ایران و استاد ممتاز دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی جزو جراحان مطرح کشور و به‌نوعی رکورددار عمل‌های اهدای کلیه به روش لاپاراسکوپی است؛ روشی که از سال 79 آغاز شده و ایران را به یکی از پرچمداران این حوزه در سطح جهان و منطقه تبدیل کرده است. تلاش‌های آقای دکتر و همکارانش باعث شده که رکورد پیوند در بیمارستان شهید دکتر لبافی‌نژاد سال گذشته بشکند و ۲۳۰ بیمار، پیوند کلیه شوند. این عدد در گذشته سالانه چیزی حدود ۱۸۰ مورد بود. دکتر سیم‌فروش در پاسخ به ماهنامه دانشمند به نکات جالبی درباره این بخش از جراحی‌های پیوند در ایران اشاره کرده که در ادامه می‌خوانید

چهار ساعت. این همه مهلتی است که می‌توان طی آن یک قلب را پس از انجام عمل جداسازی از بدن بیمار مرگ مغزی، به بدن بیمار نیازمند قلب، پیوند زد. برای همین است که در عمل پیوند قلب، زمان حکم طلا را دارد و ثانیه‌ها از اهمیت بالایی برخوردار هستند. این مسئله وقتی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که بدانیم در کشورمان، عمل پیوند قلب فقط در چند بیمارستان انجام می‌شود و این یعنی گاهی باید صدها کیلومتر را به‌سرعت برق و باد پیمود تا سر وقت، قلب پیوندی را به بیمارستان رساند و جانی را نجات داد؛ اتفاقی که تا حالا چندین بار در نقاط مختلف کشورمان رخ داده و سازمان‌های زیادی از اورژانس گرفته تا ارتش و نیروی انتظامی دست به دست هم داده‌اند تا در این مسیر طولانی، همۀ چراغ‌قرمزها برای رسیدن به‌موقع قلب به بیمارستان، سبز باشند. در این گزارش به روایت سه عملیات ویژه پیوند قلب در سال‌های اخیر پرداخته‌ایم.

برای پیوندی‌ها، زندگی شکل دیگری است؛ دردانه‌ای در وجودشان نفس می‌کشد که حسابش از اعضای دیگرشان جداست، حس همان ته‌تغاری خانه را دارد که همه از او بیشتر مراقبت می‌کنند. زندگی با دریافت عضو پیوندی، برای آنها رنگ و رخسار دیگری می‌گیرد و همه این امید و زندگی بخشیدن‌ها، زیر سایه بلند ایثار اهداکنندگان و تلاش شبانه‌روزی و دستاوردهای علمی و تجربی پزشکان و کادر درمان میسر است. پروندۀ پیش رو نگاهی دارد به فرآیند پیوند عضو در ایران و پیشرفت و توسعه آن در چهار دهۀ اخیر:

گاهی اوقات یک اتفاق یا گذر از یک مرحله در زندگی، مسیر فرد را عوض می‌کند، «علی نادری لردجانی»، جوان 17ساله تهرانی از آن دسته افرادی است که با موفقیت در آزمون مرحله دوم المپیاد، مسیر زندگی‌اش عوض شد و با تلاش و پشتکار توانست در المپیاد جهانی نجوم و اخترفیزیک، مدال طلا کسب کند. پای صحبت‌های این جوان موفق نشستیم تا برای ما از علم نجوم و تلاشش برای کسب این موفقیت بگوید.

«دکتر مسعود اسدپور»، متولد 1356، فارغ‌التحصیل مهندسی کامپیوتر دانشگاه شریف و کارشناسی‌ارشد هوش مصنوعی دانشگاه تهران در اواخر دهه 70 است. او دکتری و فوق‌دکتری خود را در حوزه هوش مصنوعی در دانشگاه Epfl لوزان سوئیس گرفته و از اواخر دهه 80 عضو هیأت‌علمی دانشگاه تهران بوده است. راه‌اندازی «آزمایشگاه فضای مجازی» برای نخستین‌بار در ایران، «توسعه پلتفرم‌های مبتنی بر هوش مصنوعی» و تربیت صدها دانشجو در رده‌های مختلف، ازجمله فعالیت‌های برجسته او به شمار می‌رود.

ایستگاه‌ «مرکز اصلاح نژاد مرغ بومی استان اصفهان»، زیستگاه و مرکز پرورش و تکثیر یکی از مشهورترین نژادهای مرغ بومی ایرانی است: «نژاد سپاهان». برای دیدار از این مجموعه فعال و پرانرژی، باید در جنوب‌شرقی اصفهان، 25 کیلومتر رانندگی کرد‌، از«‌جاده قلعه‌شور» گذشت تا رسید به روبه‌روی روستای کبوتر آباد، در آنجاست که با دیدن سالن‌های طاق چشمه‌ای مرکز متوجه می‌شوی که به مقصد رسیده‌ای.