در دهه اخیر، زنوپیوند از پروژه‌ای صرفا آمریکایی وانگلیسی به کوشش جهانی بدل شده است.

بالتیمور، ایالت مریلند – زمستان سرد، نفس‌ها در هوای برفی بیمارستان بخار می‌شود. ساختمان آجری مرکز پزشکی دانشگاه مریلند (University of Maryland Medical Center)، جایی که سال‌ها قلب‌های بیمار انسانی را جراحی کرده‌اند، امروز میزبان بزرگ‌ترین قمار علم پزشکی است.

زندگی دکتر «عباس زارع میرک‌آبادی»، زندگی خاص و شگفت‌انگیزی است؛ زندگی‌ای که بیش از همه با «زهر» و «پادزهر» گره خورده است. آقای دکتر برای تحصیل به هند می‌رود و در آن‌جا بعد از آن‌که در رشته‌های میکروب‌شناسی و بیوشیمی درس می‌خواند در دوره دکتری و فوق‌دکتری زندگی‌اش را وقف زهرشناسی و تولید پادزهر می‌کند.

شناخت ما از ماده بر اساس فیزیک کوانتوم است دکتر وحید کریمی‌پور از پیشگامان علم اطلاعات کوانتومی در ایران است و نسل‌های زیادی از محققان را در این حوزه آموزش داده است. ایشان در زمینه‌های رمزنگاری کوانتومی، درهم‌تنیدگی، کانال‌های کوانتومی و مدل‌های پیشرفته تحقیق و تدریس کرده و همایش‌های بین‌المللی مهمی را از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۲۲ در ایران برگزار کرده است. دکتر کریمی‌پور همچنین عضو هیئت علمی و داور مجلات معتبر بین‌المللی بوده و با مراکز برجسته‌ای مانند مرکز فیزیک نظری عبدالسلام و سایمونز همکاری داشته است.

در بخش‌های پیشین این پرونده، سفری به قلب دنیای زیراتمی داشتیم؛ دیدیم که چگونه پدیده‌هایی عجیب و غیرشهودی، مانند برهم‌نهی و درهم‌تنیدگی، که زمانی تنها بر تخته‌سیاه فیزیک‌دانان نقش می‌بستند، امروز به پایهٔ فناوری‌های ملموسی از رایانه‌های کوانتومی تا حس‌گرهای پزشکی تبدیل شده‌اند.

نظریهای، که زمانی تنها روی تختهسیاه فیزیکدانان و معادالت پیچیده میتوانستیم سراغی از آن بگیریم، امروز به نیروی محرکه یک انقالب فناوری تبدیل شده است. کوانتوم دیگر تنها یک پدیده نظری عجیب نیست، بلکه پایه فناوریهایی است که در حال شکل دادن به آینده محاســبات، ارتباطات، پزشــکی و درک ما از خود جهان هستند. از رایانههایی که مســایل غیرقابل حل را حل کردهاند تا ارتباطاتی که امنیتشان ازسوی قوانین فیزیک تضمین شده، این فناوریها در آستانه دگرگون کردن زندگی روزمره ما قرار دارند. در این بخش از پرونده، پنج حوزه کلیدی این انقالب را میشکافیم تا ببینیم چگونه دنیای زیراتمی در حال ساختن جهان فردای ماست.

برای هزاران سال، تمدن بشری روی یک قارهٔ پهناور و آشنا به نام «دنیای کلاسیک» شکوفا شد. ما با دقت تمام، نقشهٔ این سرزمین را ترسیم کردیم؛ از قوانین حرکت نیوتن که مسیر ستارگان را پیش‌بینی می‌کرد تا امواج الکترومغناطیس ماکسول که زیربنای ارتباطات ما شد. در این قلمرو، همه‌چیز قابل اعتماد بود. قوانینش محکم، نتایجش قابل تکرار و منطقش همان منطقی بود که در زندگی روزمرهٔ خود تجربه می‌کردیم. ما به استادان بی‌چون‌وچرای این قاره تبدیل شدیم، سازه‌های مهندسی شگفت‌انگیزی بر پایهٔ قوانینش بنا کردیم و با اطمینان باور داشتیم که این سرزمین، تمام جهان هستی است.

«خلأ». در نگاه اول، خلأ یعنی پوچی، سکون و نبودنِ مطلق. اما فیزیک کوانتوم این تصویر آرام را در هم می‌شکند و پرده از یک واقعیت پرهیاهو برمی‌دارد. در این دیدگاه، خلأ یک اقیانوس خروشان از انرژی‌های پنهان و نوسانات دایمی است. این رقص بی‌پایان در دل «هیچ»، چنان قدرتمند است که می‌تواند دو صفحه‌ فلزی را در تاریکی مطلق به‌سوی هم بکشد (پدیده‌ای به نام اثر کازیمیر) و حتی مسیر حرکت الکترون‌ها در اتم‌ها را اندکی تغییر دهد (که به اختلاف لمب شهرت دارد). بیایید به قلب این «هیچِ پرهیاهو» شیرجه بزنیم تا ببینیم چگونه خلأ کوانتومی، این صحنه‌ی ظاهرا خالی، به یکی از فعال‌ترین و تاثیرگذارترین بازیگران صحنه‌ کیهان تبدیل می‌شود.