زیست‌فناوری (Biotechnology) به‌عنوان یکی از حوزه‌های پیشرو در علم و فناوری، نقش مهمی در پیشرفت‌های علمی، اقتصادی و پزشکی ایفا می‌کند. این علم که بر استفاده از سیستم‌ها و فرآیندهای زیستی برای توسعه محصولات و خدمات تمرکز دارد، در دهه‌های اخیر جایگاه ویژه‌ای در ایران پیدا کرده است. پایه‌گذاری زیست‌فناوری در ایران به دهه‌های ۱۳۶۰ و ۱۳۷۰ بازمی‌گردد، یعنی زمانی که مراکز تحقیقاتی و دانشگاه‌ها به‌تدریج این فناوری را در اولویت خود قرار دادند.

«دکتر هادی شریفیان»، دانش‌آموخته رشته مهندسی «هوافضا» در مقطع کارشناسی و «هوش مصنوعی» و «رباتیک» در مقطع کارشناسی‌ارشد و دکتری است. او از متخصصان خوشنام و فعالی است که نامش بیش از همه با پهپادهای کشاورزی و شهپادهای مزارع پرورش میگوی ایران گره خورده است؛ شهپادهایی که در خوراک‌دهی به آبزیان، تحولی عظیم ایجاد کرده‌اند.

روند ساخت عروسک‌های هوش مصنوعی در شبکه‌های اجتماعی محبوب شده، اما نگرانی‌های زیست‌محیطی و اخلاقی آن را زیر سؤال برده است.

برنامه دهه دیجیتال اروپا یک سیاست اساسی برای رشد و پیشرفت دنیای دیجیتال و آنلاین در اتحادیه اروپاست که از سال 2020 مطرح و نهایتا در سال 2021 تصویب شد و اهداف آن تا سال 2030 را دربر می‌گیرد. اتحادیه اروپا در طول دهه دیجیتال (2020 الی 2030)، چشم‌اندازی انسان‌محور و پایدار برای جامعه دیجیتال دنبال می‌کند تا شهروندان و کسب‌وکارها را توانمند سازد

ایران در سال‌های اخیر از مرحله «جایگزینی واردات» عبور کرده و وارد فاز «رقابت در سطح جهانی» در حوزه داروهای ضدسرطان و فناوری‌های تشخیصی شده است. بیش از ۴۰۰ میلیون دلار صرفه‌جویی ارزی مستقیم، توسعه نانوداروهای پیشرفته، تولید ADCها (Antibody-Drug Conjugate)، داروهای مولکولی هدفمند و کیت‌های تخصصی تشخیصی، همراه با خودکفایی ۹۷ درصدی در تولید دارو، تصویری شفاف از توان علمی و فناورانه کشور ارایه می‌دهد. امروزه ایران علاوه بر تأمین نیاز داخلی، در برخی محصولات در کنار بازیگران جهانی قرار گرفته و صادرات داروهای پیشرفته به کشورهای مختلف را آغاز کرده است. این جهش نشان می‌دهد صنعت داروی ضدسرطان ایران نه‌تنها بالغ شده، بلکه در بخش‌هایی تبدیل به تولیدکننده فناوری شده است.