شماره ۷۱۸ مجله دانشمند در مهرماه ۱۴۰۳ منتشر شد. موضوع اصلی این شماره از دانشمند بررسی جدیدترین روند های هوش مصنوعی در جهان است. در بخش روایت پیشرفت نیز به موضوع پیشرفت های ایران در زمینه پیوند اعضا پرداخته می شود.   پی دی اف این شماره از مجله را می توانید از اینجا دریافت […]

در بخشهای پیشــین این پرونده، سفری به قلب دنیای زیراتمی داشــتیم؛ دیدیم کــه چگونه پدیدههایی عجیب و غیرشــهودی ماننــد برهمنهــی و درهمتنیدگی، که زمانی تنها بر تختهســیاه فیزیکدانان نقش میبســتند، امروز به پایه فناوریهای ملموسی از رایانههای کوانتومی تا حســگرهای پزشــکی تبدیل شــدهاند. اکنــون، در این بخش پایانی، نگاه خــود را از کاربردهای امروزی فراتر برده و به افقهای دوردســت میدوزیم. اینجا، در مرزهای دانش، با بزرگترین چالشهای حلنشــده علم روبهرو میشویم: چگونه میتوان شکنندهترین حالتهای کوانتومی را از گزند دنیای کالســیک حفظ کرد؟ آیا میتوان دو ستون بزرگ فیزیک مدرن، یعنی کوانتوم و گرانش، را با یکدیگر آشتی داد؟ چه رویاهایی برای یک اینترنت کوانتومی جهانی در ســر داریم و این فناوریها چه چالشهای اخالقــی و اجتماعی را پیش روی ما قرار میدهند؟ و درنهایت، این انقالب علمی چه معنای عمیقتری برای فلســفه و درک ما از ماهیت خود »واقعیت« دارد؟ این بخش، کاوشی است در پرســشهای بیپاسخ، رویاهای جســورانه و سایه فلسفی که انقالب کوانتومی بر سرنوشت بشر افکنده است.

اکبر مطلبی زاده، یکی از برجسته ترین دانشمندان هسته‌ای ایران، نامی است که با تعهد به پیشرفت علمی و دفاعی کشور گره خورده است. او با نقش آفرینی در پروژه‌های حساس هسته‌ای و دفاعی، نه تنها به عنوان یک پژوهشگر برجسته، بلکه به عنوان نمادی از مقاومت علمی در برابر فشارهای خارجی شناخته می‌شود. زندگی و شهادت او، روایتی از تلاش بی وقفه برای خودکفایی علمی ایران و فداکاری در راه آرمان‌های ملی است. مردی سخت‌کوش، متواضع و آگاه که همواره در جست‌وجوی دانایی و گسترش مرزهای دانش می‌کوشید و در کنار این همه، پدری مهربان، همسری عاشق‌پیشه و پناهی آرام برای خانواده‌اش بود.

ناتوانی بشر در مبارزه با ویروس ایدز در عصری که علم پزشکی با سرعتی بی‌سابقه در حال پیشروی است بیش از این‌که صرفا یک چالش علمی باشد تلنگری است به پیچیدگی‌های این ویروس و مسیر دشوار مبارزه با آن. هرچند پیشرفت‌ها در حوزه داروهای ضدویروسی و روش‌های پیشگیری، امیدهای تازه‌ای به همراه داشته‌اند اما سوال اصلی همچنان باقی است، آیا می‌توان به پایان این کابوس امیدوار بود؟

محمدرضا ابوالقاسمی دهاقانی در سال 1382 وارد دانشگاه امیرکبیر شد و در رشته علوم کامپیوتر و سپس هوش مصنوعی تا فوق لیسانس  بالا رفت و بعد در مقطع دکترا سراغ رشته علوم اعصاب سیستمی رفت. یک علم میان رشته ای که سعی می کند بفهمد دنیای خارجی چه شکلی در مغز پردازش می شود. او الان عضو هیئت علمی دانشکده برق و کامپیوتر دانشگاه تهران و مدیر گروه هوش مصنوعی است. او در این مصاحبه اطلاعات جامعی را درباره هوش مصنوعی عصب پایه و همگرایی علوم کامپیوتر با علم مغز و اعصاب در اختیار ما می گذارد.