«خلأ». در نگاه اول، خلأ یعنی پوچی، سکون و نبودنِ مطلق. اما فیزیک کوانتوم این تصویر آرام را در هم می‌شکند و پرده از یک واقعیت پرهیاهو برمی‌دارد. در این دیدگاه، خلأ یک اقیانوس خروشان از انرژی‌های پنهان و نوسانات دایمی است. این رقص بی‌پایان در دل «هیچ»، چنان قدرتمند است که می‌تواند دو صفحه‌ فلزی را در تاریکی مطلق به‌سوی هم بکشد (پدیده‌ای به نام اثر کازیمیر) و حتی مسیر حرکت الکترون‌ها در اتم‌ها را اندکی تغییر دهد (که به اختلاف لمب شهرت دارد). بیایید به قلب این «هیچِ پرهیاهو» شیرجه بزنیم تا ببینیم چگونه خلأ کوانتومی، این صحنه‌ی ظاهرا خالی، به یکی از فعال‌ترین و تاثیرگذارترین بازیگران صحنه‌ کیهان تبدیل می‌شود.