دکتر صبور، دانشمند و مشاور بین‌المللی سلول‌درمانی و ژن‌درمانی است که با تاسیس «موسسه سرطان رویان»، الگویی فراتر از تصور در ایجاد تحول اساسی در حوزه بیماری صعب‌العلاج سرطان در ایران ایجاد کرده است:« تغییر سیستم درمان‌محور» به سمت «پیشگیری و غربالگری سیستماتیک». او و همکارانش تلاش می‌کنند با تشخیص زودهنگام سرطان، هم جان انسان‌ها را نجات دهند و هم از هزینه‌های کمرشکنی که بیماران باید بپردازند بکاهند. این گزارش، روایت بخشی از خدمات انسان‌دوستانه‌ای است که این دانشمند بزرگ، ‌زاده شهرستان بابل، نه‌تنها برای مردم شهرش که برای همه مردم ایران انجام داده است. در این شماره از نشریه با این دانشمند برجسته کشور به گفت‌وگو نشسته‌ایم که شما را به خواندن این گفت‌وگوی جذاب و خواندنی دعوت می‌کنیم.

. دکتر کاظم زنده‌دل با بیش از 52 مقاله علمی و تألیف ۱۲ کتاب و H-Index=14 نقشی اساسی در تدوین نقشه علمی مبارزه با سرطان در کشور ایفا کرده است. کسب جایزه جشنواره رازی در سال ۱۳۹۲، تنها بخش کوچکی از دستاوردهای علمی دکتر کاظم زنده‌دل است. آقای دکتر اکنون با هدایت مراکز تحقیقاتی پیشرو در دانشگاه علوم پزشکی تهران، داده‌های حیاتی برای درک و مقابله با روند شیوع سرطان در ایران را فراهم می‌کند. شما را به خواندن گفت و گوی دانشمند با «دکتر کاظم زنده دل» دعوت کنم.

سرطان تا چند دهه قبل از وحشتناک‌ترین کابوس‌های بشر بود؛ بیماری‌ای که ابتلا به آن برابر بود با رنج، درد و در نهایت مرگ. اما امروزه با پیشرفت‌های سریع بشر در عرصه درمان این بیماری، سرطان به‌عنوان یک بیماری قابل‌درمان و قابل‌کنترل شناخته می‌شود که حتی در صورت تشخیص بیماری در مراحل اولیه، درمان آن قطعی است. در این گزارش به مهم‌ترین مراکز کشور در زمینه تحقیقات، مطالعات و درمان این بیماری پرداخته شده است.

توسعه صنعت موشکی در حالی صورت گرفته که تا چند دهه قبل، در دوران جنگ تحمیلی، کشور ما حتی ساده‌ترین تجهیزات موشکی را به‌سختی فراهم و درمقابل، دشمن بعثی با موشک‌هایی که از غرب گرفته بود، شهرهای ما را موشک‌باران می‌کرد. طی چند دهه با تلاش مهندسان و متخصصان این مرزوبوم، حالا موشک‌های دوربرد نقطه‌زن رادارگریز ایران، همه دنیا را به شگفتی واداشته است. برای بررسی موفقیت ایران در این عرصه، به سراغ «سردار عبدالفتاح اهوازیان» کارشناس جبهه مقاومت، رزمنده هشت سال دفاع مقدس و همرزم سردار شهید حاج قاسم سلیمانی، رفته‌ایم تا برای ما از موفقیت‌های کشور در این حوزه بگوید.

عملیات‌های وعده صادق 1 و 2، قدرت موشکی ایران را به‌عنوان یک بخش کلیدی و راهبردی از توان نظامی و دفاعی کشورمان به دنیا نشان داد. کسب چنین توانایی و قدرت علمی و نظامی درحالی صورت گرفته است که کشور ایران تحت شدیدترین تحریم‌ها در همه عرصه‌ها به‌ویژه در حوزه نظامی قرار دارد. در روزگاری نه چندان دور، در دوران دفاع مقدس و درحالی‌که رژیم بعث عراق پیشرفته‌ترین موشک‌های نظامی را به‌راحتی تهیه می‌کرد، ایران در تهیه ابتدایی‌ترین نیازهای دفاعی خود با مسائل و مشکلات فراوانی روبه‌رو بود. در چنین شرایطی بود که مردان بزرگی چون شهید «حسن طهرانی‌مقدم» و یارانش کمر همت بستند و نخستین بنیان‌های ساخت موشک را در ایران بنا نهادند و امروز ایران در قله قدرت دفاع موشکی قرار دارد. این مطلب به تاریخچه صنایع موشکی ایران می‌پردازد:

فناوری‌هایی که زمانی در کارتون‌ها و داستان‌های علمی‌تخیلی می‌دیدیم، امروز به واقعیت بدل شده‌اند؛ از ارتباط تصویری در تلفن همراه گرفته تا سفرهای فضایی و استفاده از انرژی خورشید برای تامین برق. اکنون در شرایطی که بحران انرژی و قطعی‌های مکرر برق بخشی از زندگی روزمره ما شده است، نگاه‌ها بیش‌ازپیش به انرژی‌های تجدیدپذیر و به‌ویژه پنل‌های خورشیدی دوخته شده است. برای بررسی ریشه‌ها، کاربردها و آینده این فناوری، با رضا توداری، فعال و پژوهشگر حوزه انرژی، گفت‌وگو کرده‌ایم؛ او در این مصاحبه از گذشته، حال و آینده سیستم‌های فتوولتائیک سخن می‌گوید و نگاهی عمیق به ظرفیت‌های ایران در بهره‌گیری از خورشید دارد.

انرژی خورشیدی از پاک‌ترین و در دسترس‌ترین گزینه‌های تولید برق و انرژی است که سال‌هاست مورد توجه قرار گرفته است اما فناوری‌های رایج دسترسی به آن با مسایلی نظیر هزینه بالا، پیچیدگی تولید و بهره‌وری محدود روبه‌رو بوده‌ است. در چنین شرایطی، سلول‌های خورشیدی پروسکایتی به‌عنوان نسل جدیدی از فناوری خورشیدی، امیدهای تازه‌ای را زنده کرده‌اند. این سلول‌ها که از هزینه‌ای کمتر و بازدهی بالاتر برخوردارند، توانسته‌اند محدودیت‌های فناوری‌های پیشین را به چالش بکشند و نگاه‌ها را به‌سمت خود جلب کنند. پیرو این زمینه، پژوهشگرانی ازجمله دکتر محمد نذیرالدین، در توسعه این فناوری نوظهور نقش داشتند و نویدبخش دستیابی به انرژی پاک، پایدار و در دسترس برای همگان هستند.

یروگاه خورشیدی «بتانتای» و مجموعه‌ای از سامانه‌های مشابه در چندین روستای قطبی ساخا، با ظرفیت‌های بین ۱۰ کیلووات تا چند مگاوات، به سردترین ایستگاه‌های خورشیدی زمین تبدیل شدند. سرمایی که این‌جا حکمفرماست، حتی کابل‌ها، پیچ‌ها و بست‌ها را شکننده می‌کند، چه برسد به ماژول‌های خورشیدی.